الگوهای کلاسیک توسعه سیاسی نگاهی به تجربه اروپایی غربی

 

 

دور دوم مقالات در نوبت بعد ازظهر با ارائه مقاله دکتر ابوالفضل دلاوری همراه بود. وی مقاله خود را تحت عنوان «الگوهای کلاسیک توسعه سیاسی، نگاهی به تجربه اروپایی غربی» با حضور دکتر ابراهیم برزگر و دکتر محمد تقی قزلسفلی به عنوان هیات رییسه ارایه داد.

دکتر ابوالفضل دلاوری عنوان کرد: توسعه سیاسی در کلی ترین تعریف، فرایندی است که طی آن ظرفیت ساختارها و نهادهای سیاسی، همچنین پویایی نیروها و روابط سیاسی یک کشور در جهت ساماندهی امور عمومی (داخلی و خارجی) افزایش می یابد.

وی افزود: در قرون اخیر، توسعه سیاسی حول محور سه فرایند تمرکز قدرت سیاسی، نهادمند شدن و قانونمند شدن حکومت و دموکراتیک شدن آن به پیش رفته است. البته ویژگی ها و نسبت هر یک از این سه فرایند، و به طور کلی سرشت و پیامدهای توسعه سیاسی در هر یک از کشورها بسیار متفاوت بوده است.

این مدرس دانشگاه افزود: با نگاهی کلی به تجربه کشورهای مختلف، دو الگوی اصلی توسعه سیاسی را می توان از یکدیگر تفکیک کرد؛ در الگوی اول می توان آن را «دولت محور» نامید، ظرفیت حکومت، به ویژه دستگاه های نظامی و اداری آن افزایش یافته اما عرصه اجتماعی سیاست و روابط میان دولت و جامعه، توسعه چندانی نیافته است.

دکتر دلاوری این نکته را نیز بیان کرد که در این الگو، ثبات و امنیت سیاسی معمولا در معرض فشارهای ناشی از تعارضات و منازعات آشکار و پنهانی بوده که ریشه در انسداد روابط سیاسی و شکاف میان دولت و جامعه داشته است. در الگوی دوم که می توان آن را «جامعه محور» نامید، به موازات توسعه سازمان حکومت، نیروها و نهادهای اجتماعی و مدنی نیز توسعه یافته‌اند و روابط دولت و جامعه از تعادل برخوردار شده است. البته در درون هر یک از دو الگوی نامبرده، می توان الگوهای فرعی متعددی را مشاهده کرد که تفاوت آن ها بیشتر به ترتیبات نهادی و نحوه ارتباط دولت و جامعه برمی گردد.

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید