خانم دکتر کاظمی پور "رشد جمعيت ايران از سال 1425 منفي مي شود."

عضو هیات علمی دانشگاه تهران گفت: با کاهش نرخ باروری فرزندآوری در ايران كاهش يافته و در صورت استمرار وضعيت موجود رشد جمعيت كشور از سال 1425 منفي مي شود. به گزارش دفتر ارتباطات مركز الگوي اسلامي ايراني پیشرفت، دكتر شهلا كاظمي پور در دهمین كنفرانس الگوي اسلامي ايراني پیشرفت مقاله اي با عنوان تبیین لزوم بازنگری در سیاستهای جمعیتی و بایسته های اجرای سیاستهای افزایش نرخ باروی در بیش از سطح جایگزینی ارائه كرد.  وي كه اين مقاله را در سالن شماره يك كنفرانس ارائه كرد، گفت: به موازات تحولات جمعیت شناختی در دنیا ایران نیز تغییرات جمعیت شناختی گسترده ای را تجربه کرده است. همزمان با این تغییرات و تحولات، رفتار باروری و فرزندآوری نیز تغییر یافته و در چند دهه ی اخیر افت شدیدی را در نرخ های باروری خود داشته است به طوری که فرزندآوری در ايران از باروري طبيعي به يك باروري ارادي رسيده و موجب کاهش نرخ باروری کل شده است.  عضو هیات علمی دانشگاه تهران ادامه داد: منظور از نرخ باروري كل تعداد فرزنداني است كه جانشين والدين می شوند. اگر اين شاخص کمتر از 1 / 2 فرزند باشد، به معني كاهش تدريجي جمعيت و در نهایت انقراض نسلي است. بر اساس نتایج مركز آمار ايران و سازمان ملل متحد، در سال 1385 اين رقم براي كل كشور 8 / 1 فرزند بود به این معنا، 18 فرزند با 20 نفر از والدين جايگزين مي‌شد كه 2 نفر كمتر از حد جانشيني است. اين میزان در سال 1398 به حدود 7 / 1 فرزند براي هر مادر رسيد و همچنان در حال کاهش است. در نتیجه رشد جمعیت کشور نیز طی 30 سال گذشته سیر نزولی داشته و پیش بینی می شود که اگر این روند ادامه داشته باشد در سال 1425 رشد جمعیت کشور به صفر رسیده و پس از آن منفی شود.  كاظمي پور يادآور شد: گذار باروری در ایران متناسب با تحولاتی بوده است که در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و برخی ابعاد سنتی خانواده به وقوع پیوسته و به تغییراتی در نگرشها و ایده آلي های مرتبط با ازدواج و باروری و همچنین رفتارهای باروری منجر شده است. با توجه به مباحث فوق افزایش زاد و ولد در ایران به یک دغدغۀ سیاستی مهم تبدیل شده است. دلیل این توجه و حساسیت به چالش احتمالی ناشی از کاهش رشد جمعیت در آینده و کمبود نیروی انسانی کافی و به خصوص نیروی جوان در حوزۀ اقتصاد مربوط می شود به گونه ای که انتظار می رود در دهه های آتی، معضل پیری جمعیت و تمام مشکلات مترتب با آن مانند فشار مالی بر دولت برای تأمین حقوق، بیمه های بازنشستگی و تأمین هزینه های بهداشت و درمان سالمندان فزوني مي يابد. وي تاكيد كرد: لذا بايد برنامه ریزی جامعی در سياست‌های جمعیتی کشور صورت گیرد. از این رو، گرایش به سمت اعمال سیاستهای مشوق رشد جمعیت و ترغیب مردم به افزایش باروری از طریق بزرگتر کردن بعد خانواده موجه به نظر می رسد و می توان در قالب یک برنامه ریزی جامع و کامل به اهداف تعریف شده دست یافت و جامعه را از معضلات احتمالی آتی دور نگه داشت.

 

kazemipour

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید